مؤسسه بروکینگز یک اندیشکده آمریکایی است که مقر آن در واشنگتن است. مؤسسه بروکینگز که یکی از قدیمیترین اندیشکدههای واشنگتن است در امر تحقیقات و آموزش علوم اجتماعی، اصول اقتصاد، سیاستگذاری شهری، مدیریت دولتی، سیاست خارجی، اقتصاد جهانی و توسعه، فعالیت دارد. این اندیشکده در گزارش برترین اندیشکدههای جهان در سال 2012 و ۲۰۱۳ که از سوی دانشگاه پنسیلوانیا منتشر شده، به عنوان بانفوذترین اندیشکده جهان معرفی شد.
رسالت عنوان شده این مؤسسه “فراهم ساختن نظریهها و توصیههای جدید و عملی است که سه هدف را پیش میبرند: تقویت دموکراسی از نوع آمریکایی؛ پدید آوردن رفاه اقتصادی – اجتماعی، امنیت و فرصتهای مختلف برای تمام آمریکاییها؛ ایجاد نظام بینالمللی بازتر، امنتر و مرفهتر، همراه با همکاریهای بیشتر.
مؤسسه بروکینگز میگوید اندیشمندان و اعضایش “دیدگاههای مختلفی” دارند و خود را یک مؤسسه غیرحزبی میداند، اما رسانهها اغلب این مؤسسه را ” لیبرالی متمایل به میانهروها ” یا “میانهرو” توصیف میکنند. در یک تحلیل دانشگاهی که بر سوابق کنگره بین سالهای 1993 تا 2002 انجام شد، مشخص شد که سیاستمداران محافظهکار تقریباً به اندازه سیاستمداران لیبرال به بروکینگز مراجعه داشتهاند، و این مؤسسه در مقیاس 100-1 که در آن 100 به معنای لیبرالترین امتیاز است، امتیاز 53 را کسب کرده است. در همین بررسی مشخص شد بروکینگز اندیشکدهای است که سیاستمداران و رسانههای آمریکا بیشترین نقل قول را از آن دارند.
– موضع سیاسی
بروکینگز به عنوان یک سازمان غیرانتفاعی خود را یک مؤسسه مستقل و غیرحزبی میداند. بررسیای که در سال 2011 در مورد مبالغ اهدایی کارمندان این مؤسسه بین سالهای 2003 تا 2010 انجام شد نشان داد 6/97% مبالغ اهدایی سیاسی کارمندان بروکینگز به دموکراتها دادهشدهاند و بنابراین بروکینگز را به عنوان مؤسسهای لیبرال توصیف کرد. اما در یک پژوهش دانشگاهی که در سال 2005 انجام شد نتیجهگیری شد این مؤسسه میانهرو است چون در سوابق کنگره از سال 1993 تا 2002 سیاستمداران لیبرال و محافظهکار تقریباً به یک اندازه به عنوان یک مرجع موثق به بروکینگز رجوع داشتهاند. روزنامه واشنگتنپست مؤسسه بروکینگز را میانهرو و لیبرال توصیف کرده است. لسآنجلس تایمز قبل از اینکه اعلام کند به نظرش چنین برچسبهایی اهمیت ندارند بروکینگز را متمایل به لیبرالها و میانهرو توصیف میکرد. در سال 1977 مجله تایم، بروکینگز را با عنوان “اندیشکده ممتاز لیبرال کشور” توصیف کرد. نیوزویک این اندیشکده را میانهرو میداند اما پولتیکو از عبارت میانهرو-چپگرا استفاده کرده است. به علاوه گروه جناح چپی ناظر رسانهها به نام بیطرفی و صحت گزارش، این مؤسسه را محافظهکار میداند.
اما بعضی لیبرالها استدلال میکنند علیرغم اینکه این مؤسسه به میانهروی متمایل به چپ بودن شهرت دارد، اندیشمندان سیاست خارجی بروکینگز بیش از حد از سیاستهای دولت بوش در خارج از آمریکا حمایت میکردند. متیو ایگلسیاس به عنوان یک وبلاگنویس لیبرال عنوان کرده است مایکل اوهانلون که از اندیشمندان بروکینگز است اغلب با اندیشمندان سازمانهای محافظهکار مانند انجمن امریکن انترپرایز، ویکلی استاندارد و پروژهای برای قرن جدید آمریکایی موافق است. بههمین صورت، بنجامین ویتس مدیر تحقیقات بروکینگز عضو کارگروه حقوق و امنیت ملی انستیتو هوور محافظهکار است. اندیشمندان بروکینگز از جمله مک کلیلان مارک، رون هاسکینز و مارتین ایندیک در دولتهای دموکرات و جمهوریخواه خدمت کردهاند.
اعضای هیئتامنای بروکینگز اغلب دموکراتهای سرشناسی مانند لورا تیسون مشاور ارشد اقتصادی کاخ سفید در دوره ریاست جمهوری بیل کلینتون هستند اما چند جمهوریخواه میانهرو مانند کنت دوبرستین رئیس سابق امور ستادی در دوره رونالد ریگان نیز عضو این هیئت میباشند.
تاریخچه
1979-1916
بروکینگز در سال 1916 با عنوان مؤسسه تحقیقات دولتی (IGR) تأسیس شد و رسالت آنعبارت بود از “تبدیل شدن به اولین سازمان خصوصی ویژه تحلیل موضوعات سیاست عمومی در سطح ملی”. رابرت اس بروکینگز (1932-1850) که فردی بشردوست بود این مؤسسه را تأسیس کرد. او در ابتدا منابع مالی شکلگیری سه سازمان را تأمین میکرد: مؤسسه تحقیقات دولتی، مؤسسه اقتصاد، و دفتر آموزش فارغالتحصیلان رابرت بروکینگز که وابسته دانشگاه واشنگتن در سنت لوئیس بود. این سه مؤسسه در 8 دسامبر 1927 ادغام شدند و مؤسسه بروکینگز شکل گرفت.
در دوران بحران بزرگ، اقتصاددانان بروکینگز پژوهش گستردهای را با مأموریت یافتن از فرانکلین روزولت رئیسجمهور وقت انجام دادند تا علل ریشهای رکود را پیدا کنند. هارولد مولتون اولین رئیس بروکینگز و دیگر اندیشمندان بروکینگز بعدها رهبری مخالفت با سیاست جدید (برنامه توسعه اقتصادی فرانکلین روزولت پس از سالهای بعد از بحران بزرگ در امریکا که در آن کمک به کشاورزی، بازنشستگی و بیمه بیکاری و غیره گنجانیده شده است) را به عهده گرفتند چون فکر میکردند چنین اقداماتی مانع بهبود اقتصادی میشوند. با ورود به جنگ جهانی دوم در سال 1941، محققان بروکینگز با مجموعهای از تحقیقات در مورد تجهیزات قوا توجه خود را به کمک به دولت معطوف کردند.
در سال 1948 از بروکینگز خواسته شد طرحی برای مدیریت برنامه بهبود اروپا ارائه کند. طرح سازماندهی حاصل تضمین میکرد طرح مارشال به دقت و بر مبنایی منظم و عملی اجرا شود.
در سال 1952 رابرت کالکینز به عنوان رئیس مؤسسه بروکینگز جانشین مولتون شد. او کمکهای مالی از بنیادهای راکفلر و فورد دریافت کرد که باعث تقویت بنیه مالی مؤسسه شدند. او سازمان را حول مطالعات اقتصادی، مطالعات مدیریت دولتی و برنامههای سیاست خارجی سازماندهی کرد. در سال 1957 این مؤسسه از خیابان جکسون به یک مرکز تحقیقات جدید در نزدیکی دوپونت سیرکل در واشنگتن انتقال پیدا کرد.
کرمیت گوردون در سال 1967 به ریاست بروکینگز رسید. او از بررسی گزینههای برنامه بودجه فدرال را در سال 1969 با عنوان “تعیین اولویتهای ملی” شروع کرد. او برنامه مطالعات سیاست خارجی را نیز توسعه داد تا تحقیقات در حوزه دفاع و امنیت ملی را دربربگیرد. پس از انتخاب ریچارد نیکسون به ریاستجمهوری در سال 1968، رابطه بین مؤسسه بروکینگز و کاخ سفید بدتر شد؛ چاراز کولسون مشاور ارشد نیکسون زمانی پیشنهاد سوزاندن و از بین بردن این مؤسسه را مطرح کرد. اما در تمام دهه 1970 به بروکینگز قراردادهای تحقیقات فدرالی بیشتر از حد توان مؤسسه پیشنهاد میشد.
2009-1980
در دهه 1980، این مؤسسه با محیط رقابتی و از نظر ایدئولوژیکی پرباری مواجه شد. نیاز به کاهش کسری بودجه فدرال و نیز بررسی مشکلات ناکارآمدی دولت و امنیت ملی موضوع تحقیق بسیار مهمی شدند.بروس مک لاری چهارمین رئیس بروکینگز، مرکز آموزش سیاست عمومی را نیز برای برگزاری کنفرانسهای کارگاهی و گردهمائیهای عمومی به منظور توسعه مخاطبین برنامههای تحقیقاتی تأسیس کرد.
در سال 1995، مایکل آرماکوست پنجمین رئیسجمهور مؤسسه بروکینگز شد و هدایت تلاش برای متمرکز ساختن رسالت مؤسسه در آستانه قرن بیست و یکم را به عهده گرفت. بروکینگز با هدایت آرماکوست چند مرکز تحقیقات بینرشتهای را ایجاد کرد، مانند مرکز سیاست شهری و کلانشهری (که در حال حاضر نام آن برنامه سیاست کلانشهری به ریاست بروس جی. کاتز است) که مشکلات شهرها و کلانشهرها را مورد توجه قرار میداد، و مرکز مطالعات سیاست شمال شرقی آسیا که متخصصان را از کشورهای مختلف آسیایی برای بررسی مسائل منطقهای گردهم آورد.
استروب تالبوت در سال 2002 رئیس بروکینگز شد. مدت کوتاهی پس از آن، بروکینگز مرکز سیاست خاورمیانه سابان و مرکز جان آل. تورنتون چین را راه انداخت. در اکتبر 2006، بروکینگز تأسیس مرکز بروکینگز-تسینگهوا در پکن را اعلام کرد. در جولای 2007، این مؤسسه ایجاد مرکز اصلاحات خدمات درمانی انگلبرگ به رهبری مارک مک کللان (McClellan) و در اکتبر 2007 ایجاد مرکز بروکینگز دوحه در قطر به رهبری هادی امیر را اعلام کرد.
– انتشارات
بروکینگز به عنوان یک مؤسسه، گزارشی سالانه منتشر میکند. انتشارات مؤسسه بروکینگز کتابها و مجلههایی را از تحقیقات خود مؤسسه و از نویسندگان خارج مؤسسه منتشر میکند. کتابها و مجلههایی که توسط بروکینگز منتشر میشوند عبارتاند از مقالات فعالیت اقتصادی بروکینگز، آمریکای رها: انقلاب بوش در سیاست خارجی، جهانهراسی: مقابله با ترس از تجارت آزاد، هند: قدرت نوظهور، از چشمهای آنها، تسخیر شاهراه، تودهها در پرواز و بنبست از جمله این نشریات هستند. به علاوه کتابها، مقالات، گزارشات، یادداشتهای سیاسی و شرح عقاید توسط برنامههای تحقیقاتی، مراکز، پروژهها و عمدتاً توسط متخصصان بروکینگز تهیه میشوند.
– نفوذ سیاسی
تاریخچه بروکینگز به سال 1916 برمیگردد و از آن زمان به ایجاد سازمان ملل متحد، طرح مارشال، و اداره بودجه کنگره کمک کرده و بر سیاستهای قانونزدایی، اصلاحات گسترده مالیاتی، اصلاحات رفاهی، و کمکهای خارجی تأثیر داشته است. در ردهبندی سالانه اندیشکدهها که توسط فارن پالیسی منتشر میشود بروکینگز اولین اندیشکده آمریکا است و در ردهبندی جهانی اندیشکدهها نیز اولین رتبه را دارد. از بین 200 اندیشکده برتر آمریکا، تحقیقات مؤسسه بروکینگز به بیشترین میزان در رسانهها عنوان میشوند. در یک ارزیابی که در سال 1997 بین اعضای کنگره انجام شد، بروکینگز بین 27 اندیشکده رتبه دوم تأثیرگذاری و رتبه اول اعتبار را به دست آورد. علاوه بر این، بروکینگز و محققان آن در کار خود خیلی به تأثیرگذاری بر جهت ایدئولوژیکی ملت توجه ندارند بلکه مایلاند محققانی با صلاحیت مستحکم دانشگاهی داشته باشند. بروکینگز به همراه شورای روابط خارجی و موقوفه کارنگی برای صلح بینالمللی، معمولاً یکی از صاحبنفوذترین نهادهای سیاسی در آمریکا در نظر گرفته میشود.
– مرکز سیاست خاورمیانه سابان
در سال 2002 مؤسسه بروکینگز، مرکز سیاست خاورمیانه سابان را برای ترویج درک بهتر گزینههای سیاسی مقابل تصمیمگیرندگان آمریکایی در خاورمیانه تأسیس کرد. مدیریت این مرکز را تامارا کافمن ویتس به عهده دارد.
– مرکز بروکینگز دوحه
مرکز بروکینگز دوحه که در قطر واقع است تحقیقات مستقل سیاستمحور را در مورد موضوعات اجتماعی-اقتصادی و ژئوپلیتیکی که کشورها و جوامع غالباً مسلماننشین با آنها مواجه هستند انجام میدهد؛ از جمله این موضوعات رابطه با آمریکا است. این مرکز به طور رسمی توسط شیخ حامد بن جاسم بن جبر آلثانی، نخستوزیر و وزیر امور خارجه قطر در 17 فوریه 2008 افتتاح شد. مدیر این مرکز سلمان شیخ است.
مرکز بروکینگز دوحه در راستای رسالت خود تحقیقات و برنامهریزیهایی را انجام میدهد که عناصر کلیدی تجارت، مدیریت دولتی، جامعه مدنی، رسانهها و دانشگاهیان را در موضوعات مهم سیاست عمومی در حوزههای اصلی زیر درگیر میکنند: (i) دموکراتیک کردن، اصلاحات سیاسی و سیاست عمومی؛ (ii) قدرتهای نوظهور در خاورمیانه؛ (iii) مناقشات و فرایندهای صلح در منطقه.
ابتکار دفاعی قرن بیست و یکم
هدف ابتکار دفاعی قرن بیست و یکم (21CDI) ایجاد تحقیقات، تحلیل و توسعهای است که به سه موضوع اصلی میپردازند: آینده جنگ، آینده نیازها و اولویتهای دفاعی آمریکا، و آینده سیستم دفاعی آمریکا.
ابتکار دفاعی قرن بیست و یکم از اطلاعات حاصل از مراکز منطقه، از جمله مرکز آمریکا و اروپا، مرکز مطالعات سیاست شمال شرقی آسیا، مرکز تورنتون چین، و مرکز سیاست خاورمیانه سابان استفاده میکند و این کار ادغام اطلاعات منطقه را امکانپذیر ساخته است.
پی. دبلیو. سینگر نویسنده کتاب سیمکشی برای جنگ به عنوان مدیر ابتکار دفاعی قرن بیست و یکم، و مایکل ای. اوهانلون به عنوان مدیر تحقیقات کار میکنند. استفان پی. کوهن محقق ارشد و وندا فلبا-براون نیز با 21CDI همکاری دارند.
– آموزش اجرایی بروکینگز
در دوران ریاست بروس مکلاری بر بروکینگز در دهه 1980، مرکز آموزش سیاست عمومی (CPPE) برای برگزاری کنفرانسهای کارگاهی و گردهمائیهای عمومی به منظور گسترش مخاطبین برنامههای تحقیقاتی ایجاد شد. در سال 2005، نام این مرکز به مرکز آموزش اجرایی بروکینگز (BCEE) تغییر داده شد و با شروع به کار دانشکده کسبوکار الین در دانشگاه واشنگتن در سنت لوئیس، این نام کوتاه شده و به آموزش اجرایی بروکینگز (BEE) تغییر پیدا کرد.
– تأمینکنندگان مالی
در پایان سال 2004 مؤسسه بروکینگز دارائیهایی به ارزش 258 میلیون دلار داشت و 7/39 میلیون دلار هزینه میکرد. بودجه این مؤسسه در سال 2009 به بیش از 80 میلیون دلار افزایش پیدا کرده بود. بزرگترین تأمینکنندگان مالی آن عبارتاند از بنیاد فورد، بنیاد گیتس، سناتور دیان فینشتاین و همسرش ریچارد سی. بلوم، بانک آمریکا، اکسون موبیل، تراست خیریه پیو، بنیاد مکآرتور، شرکت کارنگی، و دولتهای آمریکا، انگلیس، ژاپن، قطر، جمهوری خلق چین و کلمبیا.
– ساختمانها
ساختمان اصلی این مؤسسه در سال 1959 در خیابان 1775 ماساچوست ساخته شد. در سال 2009، بروکینگز ساختمانی را در آن طرف خیابان خرید؛ این ساختمان یک خانه مجلل بود که در سال 1922 توسط خانواده اینگالس براساس طراحی جول هنری دسیبور ساخته شده بود. این ساختمان در حال حاضر دفتر رئیس مؤسسه بروکینگز را در خود جای داده است.
![]() |
![]() |
ایلام گزارش خبری |
جمعه ۱۲ تیر ۱۳۹۴ ساعت ۱۲:۳۸ |
با اتمام مهلت استعفای کاندیداهای احتمالی مجلس دهم ازپست های دولتی تحرکات
این کاندیداها در مناطق حوزه های انتخاباتی بیش از پیش جلوه گر شده است .
بوتک در یک بررسی اجمالی لیست کاندیداهای احتمالی استان ایلام را چنین
ارزیابی کرده است :
|
با اتمام مهلت استعفای کاندیداهای احتمالی مجلس دهم ازپست های دولتی تحرکات این کاندیداها در مناطق حوزه های انتخاباتی بیش از پیش جلوه گر شده است . بوتک در یک بررسی اجمالی لیست کاندیداهای احتمالی استان ایلام را چنین ارزیابی کرده است : کاندیداهای احتمالی مجلس شورای اسلامی استان ایلام حوزه شمالی ایلام علی اکبربسطامی - اله نور نورالهی - حبیب اله منصورپور - لطیف صادقی - عباس نصرالهی - طالب صادقیان فتاح اسمائیلی - فرمان بیگ محمدی ایوان سارا فلاحی - علی قاسمی - حجت اله اکبری - صادق رستمی - داریوش قنبری - شاهین رستمی - حشمت اله عباسی چرداول عمران علیمحمدی - مهدی شریفی - حسن رستمزاد - مسلم محمدیان - فرزادغلامی - منت محمدی مجتبی محمدی - علیمردان بخشی پور - بهزادشیروانی - بیت اله نوریان - افراسیاب ابراهیمی { سیروان } مهران سیدمحمدطاهری - احمد شوهانی - مهدی ولیزاده - مسعود ملکی - روح اله ناصرزاده - فریده الیاس پوریان - محمدرضا ناصری شوهان ملکشاهی سلام امینی - رضا آهن جگر - موسی میرزایی حوزه جنوبی دهلران سیدستار باویر - محمد باصره - مسعود اسکندری - امین دوستمحمدی آبدانان علی محمد احمدی - بهزادعلیزاده - علی مهدوی - یحیی حافظ نژاد - مهین عباسی دره شهر شادمهر کاظم زاده - تقی محمدی - نجف مهدی پور- جواد زینی وند - علی زینیوند - شهیاد آبنار - محمد ابدال بیگی - اردشیر سلیمانی بدره اسفندیارحقی - حجت صفرخانی - نعمت صفری - غلامحسین کریمی
|
فارین پالیسی در خبری اختصاصی با عنوان «پنتاگون در حال بررسی و آماده کردن طرحهای جنگی جدید علیه روسیه در بالتیک است»، از اتخاذ تدابیر واشنگتن جهت مقابله نظامی با مسکو در بالتیک خبر داد.
این پایگاه آمریکایی نوشت: «برای اولین بار از زمان فروپاشی اتحاد شوروی، وزارت دفاع آمریکا در حال تجدیدنظر و به روز رسانی کردن طرحهای احتمالی درگیری نظامی با روسیه است».
در این گزارش آمده است: «اکنون مقامات سابق و کنونی وزارتخانههای دفاع و خارجه آمریکا میگویند که پنتاگون در حال ارزیابی مجدد خود از روسیه و ارزیابیهای تازه نمایانگر واقعیت ژئوپلتیکی دوره جدید ناشی از الحاق کریمه است که در آن روسیه دیگر شریک بالقوه نیست بلکه تهدید بالقوه است».
یک مقام ارشد پنتاگون در این باره گفت: «با توجه به محیط امنیتی و اقدامات روسیه، این موضوع روشن و مشخص شده که ما باید از به روزرسانی شدن طرحهایمان در قبال هرگونه تجاوز احتمالی به هر یک از متحدانمان در ناتو اطمینان حاصل کنیم».
از سوی دیگر «میچله فلورنی»، معاون پیشین وزیر دفاع آمریکا در امور سیاستگذاری درباره تجدیدنظر پنتاگون در طرحهای خود در قبال احتمال درگیری نظامی با مسکو گفت که «تجاوز روسیه به شرق اوکراین» علت این اقدام است.
به گفته مقامات آمریکایی، طرحهای جدید پنتاگون دارای دو بعد است. از یک سو بر این موضوع تاکید شده که آمریکا به عنوان بخشی از ناتو در صورت حملات روسیه به یکی از اعضا چه کاری میتواند بکند و متغیر دیگر بررسی اقدام آمریکا خارج از چتر ناتو است.
تمرکز هر دوی این ابعاد طرحهای تازه پنتاگون بر اقدامات و تجاوزهای روسیه به بالتیک است چرا که آنها تجاوز مسکو به این منطقه را محتملترین سناریو میدانند.
این پایگاه مدعی شد: «دیگر تمرکز روزافزونی بر جنگ سنتی نیست بلکه تمرکز بر تاکتیکهای ترکیبی است که روسیه در کریمه و شرق اوکراین استفاده کرد که این تاکتیکها عبارتند از تظاهرات مصنوعی و ساختگی و حملات سایبری».
«جولی اسمیت» که تا همین اواخر دستیار مشاور امنیت ملی معاون رئیسجمهور آمریکا بوده، درباره طرحهای پنتاگون گفته است: «آنها در حال تلاش برای بررسی و مشخص شدن شرایطی هستند که طبق آنها وزارت دفاع آمریکا به حملات سایبری پاسخ خواهد داد. در حال حاضر بحثهایی در این باره در جریان است».
در بخشی از این گزارش آمده است: «طرحهای پنتاگون در حال حاضر در حد طرح هستند اما آنها همچنین سیگنالهایی به روسیه هستند که آمریکا در یک گوشه نظارهگر اقدامات روسیه نیست و همچنین سیگنالی به کنگره مبنی بر این است که اولویتهای سیاست خارجی آمریکا تغییر کرده است. این همچنین حاوی این سیگنال است که توانش برای روبرو شدن با چشم انداز تهدیدات جدید محدود است».
ژنرال «جوزف داندورف» مقام ارشد ستادکل نیروهای مسلح آمریکا در ماه جولای طی یک جلسه استماع گفته بود اقدامات روسیه «تهدید موجودیتی» برای آمریکا است و واشنگتن باید برای نوع جدیدی از جنگ ترکیبی که روسیه در اوکراین براه انداخته، خود را آماده کند و اقدامات بیشتری در این زمینه انجام دهد.
در این گزارش ضمن اشاره به اظهارات برخی مقامات سابق نظامی آمریکا درباره محدودیتها و کمبودهای نظامی، بودجهای و لجستیکی آمریکا برای مقابله با تهدیدات روسیه نوشته است: «موضوع دردسرآمیز آن است که طرحهای جنگی عملی شده اما آمریکا در حال شکست خوردن است».