دوهفته نامه باختر زمین
سیاسی،اجتماعی،فرهنگی،اقتصادی وورزشی
دوهفته نامه باختر زمین
سیاسی،اجتماعی،فرهنگی،اقتصادی وورزشی
موافقت اعضای شورای اسلامی شهر ارمو با استعفای نجف مهدی پور
از: شورای اسلامی ارمو
به : جناب آقای نجف مهدی پور
عضو محترم شورای اسلامی ارمو
احتراما بدینوسیله اعضاء شورای اسلامی ارمو با استعفای شما از عضویت در شورای اسلامی موافقت می نماید؛ ضمن آرزوی توفیق و سربلندی ، از زحمات و خدمات صادقانه ( 8 ساله ) شما در این شورا طی سالهای گذشته ، تشکر و قدردانی به عمل می آید!
من الله توفیق
شورای اسلامی ارمو
1- عالی زینی وند
2- روح اله زینی وند
3- محمد عموزاده
4- خیراله رنجبریان
استعفای نجف مهدی پور از عضویت در شورای شهر ارمو
به اعضاء محترم شورای اسلامی ارمو
با سلا م و احترام
به استحضار می رساند اینجانب نجف مهدی پور عضو شورای اسلامی ارمو به جهت کاندیداتوری در دهمین دوره ی انتخابات
مجلس شورای اسلامی در حوزه جنوبی استان ایلام از عضویت در این شورا استعفاء می دهم ؛ لذا نظر به جایگاه رفیع
مجلس شورای اسلامی ، خدمتگزاری به ملت ایران ، خصوصا حوزه جنوبی استان ایلام و مصوبه ی اخیر نمایندگان مجلس
شورای اسلامی ( لزوم استعفای شوراهای شهر و روستا که قصد نامزد شدن در انتخابات مجلس را دارند) خواهشمندم با
استعفای اینجانب موافقت نمایید ؛ مع الوصف از مردم شریف ، قدر شناس و فهیم ارمو پوزش طلبیده ، از اینکه به این جهت
از خدمتگزاری شانه خالی نمودم صمیمانه عذر می خواهم ؛ باشد که بتوانم از طرق دیگر به شما خدمت نمایم.
با تشکر و سپاس فراوان
نجف مهدی پور عضو شورای اسلامی ارمو
اعلامیه حضور نجف مهدی پور در دهمین دوره انتخابات مجلس شورای اسلامی حوزه جنوب استان ایلام
بسم الله الرحمن الرحیماعلامیه
وقل رب ادخلنی مدخل صدق واخرجنی مخرج صدق واجعل لی من لدنک سلطا نا نصیرا
نظر به جایگاه رفیع وتأثیر گذار مجلس شورای اسلامی در جمهوری اسلامی ایران وبیانات امام راحل(ره) وفرمایشات مقام معظم رهبری در خصوص شأن ومقام مجلس و وظایف، تکالیف واختیارات نمایندگان مجلس شورای اسلامی اعم از امورتقنینی،نظارتی کنترلی و اجرایی ؛ و عقب ماندگی ،عدم توسعه، بیکاری و... در استان ایلام علی الخصوص در شهرستانهای آبدانان، بدره، دره شهر ودهلران وتوانایی اینجانب در ابعاد مختلف (کارشناس زبان و ادبیات فارسی ،کارشناس ارشد علوم سیاسی ، صاحب امتیاز و مدیر مسئول هفنه نامه باخترزمین ، عضوفعال انجمن علوم سیاسی ایران، سابقه ی عضویت فعال و ریاست درادوار شورای اسلامی ،عضو فعلی شورای اسلامی ارمو و عضوسابق هیأت مدیره نظام صنفی و کارهای کشاورزی شهرستان دره شهر و ... )واحساس تکلیف و انگیزه ی خدمت به مردم در این شرایط حساس و تاریخی و بنا به دعوت گروهی از بزرگان، ریش سفیدان نخبگان و دلسوزان حوزه ی جنوبی استان سراسر محروم ایلام و با استعانت از خداوند بزرگ و وعده های الهی از جمله : ونرید ان من علی الذین استضعفو فی الأرض ونجعلهم أئمه ونجعلهم الوارثین و با توسل به أئمه معصومین(ع) خاصه حضرت بقیت الله الأعظم، حضور جدی توأم با امید خود را در انتخابات دهمین دوره ی مجلس شورای اسلامی در سال 1394اعلام می دارم تا در صورت انتخاب حقیر به عنوان وکیل و نماینده حوزه ی جنوبی استان ایلام،زنگ آغاز، مبدأومنشأ شکوفایی واقعی و تاریخی استان و حوزه ی انتخابیه به عنوان نقطه ی عطفی به صدا درآید. با آرزوی سربلندی و سر افرازی پرچم مقتدرجمهوری اسلامی ایران ، سلامتی و سربلندی مقام معظم رهبری و سایر مسئولین خدوم و سلامتی توأم با بهروزی و بهنامی ملت بزگ ایران،استان ایلام وشهرستانهای آبدانان ، بدره ، دره شهر و دهلران .
نجف مهدی پور
تبریزیها کمالشان را ادب کنند!
ایل بختیاری از جمله ایلات و اقوام بزرگ مردم لر است که جغرافیای بزرگی از سرزمین کهن ایران را در بر دارد وبر هیچ کسی پوشیده نیست که تاریخ لرها در قالب کشور ایران از درخشندگی خاصی بر خوردار است وهمواره در مسیر وحدت و یکپارچگی و سرافرازی ایران واحد گام برداشته است ، گامهایی استوار ! تاریخ روایی ومکتوب از بدو ظهور تا زمان حال نشان از این مدعاست ، چالشهای جدی رضا خان ومحمدرضاشاه در یکصدسال اخیر با لرها نشانی آشکار از آزادگی لرهاست که آن را به هیچ بهایی همواره نفروخته اند !اگر سلحشوری لرها در جنگ هشت ساله به کمک کشور نمی آمد معلوم نبود که امروزه در چه وضعیتی بودیم ! سهم بختیاریها در نبرد هشت ساله فراتر از تصور است. همانگونه که می دانید هیچ انسان ایرانی منصفی نمی تواند لرها( بختیاری ها ) را مثل بعضی ها خائن به میهن قلمداد کند . در طول تاریخ پر فراز ونشیب ایران بوده اند وهستند کسانی که خوشنامی لرها در ایران را بر نتابیده اند وبر آن بوده اند که همواره وصله هایی نچسب بر تاریخ پرآوازه ی لرها بچسبانند ولی حاصلی جز رسوایی برای آنان نداشته است ؛ نمی شود همه چیز را فدای مصلحت اندیشی کرد ، حمله و هجمه به لرها نباید از سوی ایرانیان با غیرت و با اصالت بی پاسخ بماند ! تبریزی ها باید کما لشان را ادب کنند وگر نه هستند کسانی که بی ادبی کمال را پاسخ دهند. متاسفانه باید اضافه کنم که رسانه ی ملی امروزه در خدمت کسانی است که صدای جدایی خواهی ،استقلال طلبی و خودمختاری خواهی آنان روی باسکی ها ،چچنیها و ... را سفید کرده است . از این روی است که اگر در محله ی کمال ،زمین تکانی بخورد ، آسمان ببارد و یا نبارد ، کسی سرش درد بگیرد ، هلال احمر ، بهزیستی ، کمیته، رسانه ملی ، راه وشهر سازی ، اورژانسی بر بالینش حاضر می شوند و اگر قصوری اتفاق افتد ، دو جین از وکلا و وزراء استیضاح و مادام العمر از مشاغل دنیوی و اخروی محروم خواهند شد و اینگونه است که کمالشان به بزرگترها توهین می کند و کسی هم به او نازگتر ازگل نمی گوید!!! امروز اگر نمایندگان مجلس ،علی الخصوص نمایندگان مناطق لر نشین کشور و رسانه های محلی این هجمه را دفع نکنند منتظر گستاخی های غیر منتظره دیگر باشند و بدانند تحریف تاریخ درد سرهای بزرگی ببار می آورد ، شبهاتی که به سختی می توان از آنها رهایی یافت! نجف مهدی پور صاحب امتیاز و مدیر مسئول باخترزمین
به یاد علی اصغر زینی وند
« بسم الله الرحمن الرحیم »
« ن والقلم و ما یسطرون »
بمناسبت چهلمین روز عروج ملکوتی بزرگ قلمدار عیلام ( ایلام ) مرحوم علی اصغر زینی وند
صاحب امتیاز و مدیر مسئول
هفته نامه « عیلام خبر سیمره »
آری اصغرجان ! قلمت را از بلندای بلوطستان کبیر کوه تراشیدند و مُرَکبت را از کیمیای نیلی سیمره
لبریز کردند! وهرگاه که آهنگ نوشتن کردی و فرس اندیشه بر دشت سپید کاغذ تازاندی ، واژگانت
عطر چویر و بوی آویشن و زلال سیمره را در سراسر عیلام جار می زدند !!! چنین بود که خبر ایلام
به جاری سیمره سپرده شد تا سر از اقیانوس اخبار برآورد؛ و اینگونه بود که خبر مظلومیت ایلام را
بریدوار به مقصد رساندی! بارقلمت بر دوشمان سنگین است. چه زود علم قلمداران برخاک نهادی
وپنداشتی که علمداری سهل و آسان است.« ن والقلم » قسم به قلم که علمداری سخت است در
طوفان بی خبری ؛ اصغرجان ! هنوز هم می گویم : چشم حسود قلمت کوربادا ! به قلمت سوگند
که فرهنگ عیلام مدیون توست، دره شهر داغدارمرگ گل واژه های عبرت آموز توست، و زادگاهت
_ ارمو_ درسوگ فقدان طنین سخنرانیهایت است! اکنون به احترام استواری قلمت، کبیرکوه سکوت
کرده و سیمره در حسرت نبودنت پیوسته آه می کشد ! روحش شاد.
نویسنده : نجف مهدی پور