کتاب
«تا نفس دارم میجنگم خاطرات شفاهی محمد میرزاوندی» با تحقیق و تدوین
سامان سپهوند و محمد عزیزیان از سوی دفتر نشر معارف و دفتر مطالعات جبهه
فرهنگی انقلاب اسلامی منتشر شد.
محمد میرزاوندی یکی از مفاخر هنر لرستان و ایران است که با سرودههای حماسی
خود در دوران جنگ، یکی از شناسنامههای هنری کشور ماست که سرود «دایه دایه
وقته جنگه» وی در دوران جنگ به یکی از نمادها و آواهای ماندگار دوران دفاع
مقدس تبدیل شد.
کتاب «تا نفس دارم میجنگم» خاطرات دوران کودکی، نوجوانی، فعالیتهای هنری
وی در دوران انقلاب اسلامی و دفاع مقدس این هنرمند متعهد کشور است.
میرزاوندی در خاطره ای (صص 47ـ49 کتاب)، دیدار مجموعه هنری خویش با آیت
الله خامنهای در دوره ریاست جمهوری را چنین روایت میکند: «بیست و یکم
بهمن ماه سال 1365 بود. آقای محمدعلی طاهری از ساری و من، توی بخش تک خوانی
اول شده بودیم. به ما خبر دادند که آیت الله خامنهای ما را میخواهند تا
به خدمتش برویم... با تعدادی از بچههای خراسان، از محل برگزاری جشنواره با
اتوبوس راهی دفتر ریاست جمهوری شدیم. اصلاً به دورو برمان توجه نداشتیم.
نمی دانستیم به کجا میرویم. قند توی دلمان آب می شد. دوست داشتیم همه مسیر
را باز کنند و ما یکسره و بدون معطلی به مقصدمان برسیم و آقای خامنهای را
زیارت کنیم.
از پیچ و خم چند خیابان گذشتیم. راننده که ترمز دستی را کشید، از جایمان
کنده شدیم و پرت شدیم به طرف جلو. دستی به آینه زد و گفت: «دوستان
بفرمایین.» ذوق و شوق زیادی برای دیدار آقای خامنهای داشتم و دست و پای
خودم را گم کرده بودم. صدای قلبم را میشنیدم... بچههای دفتر ریاست جمهوری
خیلی به ما احترام میگذاشتند... یک گروه ده نفره بودیم. بعد از بازرسی
بدنی و تشریفات اداری، بالاخره داخل رفتیم...
همه، دور تا دور دفتر نشسته بودند. چند لحظهای نشستیم. آقای خامنهای
تشریف آوردند. خدمت ایشان سلام کردیم. به شوخی گفتند: «شما که میگویید وقت
جنگ است، در مورد جنگ بخوانید.»
«تا نفس دارم میجنگم»، «ای وطن بی تو دنیا قورسونه» و «دایه دایه» را اجرا
کردیم. آقای خامنهای ما را تشویق کردند و برایمان دست زدند. پشت بندش هم
همه برای ما دست زدند. آقای خامنهای به من گفت: «از صدای شما خیلی خوشم
آمده.»
کتاب «تا نفس دارم میجنگم» در 136صفحه با تیراژ 1000 نسخه و قیمت 5500 تومان از سوی دفتر نشر معارف عرضه شده است.
بر اساس این گزارش، چندی پیش مراسم «حنجره زخمی: بزرگداشت محمد میرزاوندی»،
خواننده سرود حماسی «دایه دایه» بهمن ماه گذشته با حضور جمع زیادی از
شخصیتهای فرهنگی و هنری کشورمان در فرهنگسرای اندیشه برگزار شد.
در این مراسم دکتر محسن رضایی دبیر مجمع تشخیص مصلحت، ابراهیم آقامحمدی و
لاله افتخاری نمایندگان خرمآباد و تهران در مجلس شورای اسلامی، سید
نظامالدین موسوی مدیرعامل خبرگزاری فارس، علی مرادخانی معاون هنری وزارت
فرهنگ و ارشاد اسلامی، سجاد نوروزی مدیر فرهنگسرای اندیشه، حجت الاسلام
حمیدرضا حنان مدیرکل ارشاد لرستان، بازوند مدیرکل صداوسیمای لرستان، شجاع
دریکوند مشاور استاندار لرستان، اردشیرکامکار، ایرج رحمانپور و فرج علیپور
از چهره های شاخص موسیقی لرستان و برخی دیگر از چهره های فرهنگی و هنری،
حضور داشتند و از تمبر یادبود استاد محمد میرزاوند رونمایی شد.
تاریخ : 1 /1 /1395 ساعت :0:16 |
![]() |
جنوب نیوز- در روز ۵ خرداد سال ۱۲۸۷ هجری شمسی برای نخستین بار یک گروه اکتشاف نفت، در شهرستان مسجد سلیمان استان خوزستان در پی ماهها حفر چاه به نفت رسید.
"ویلیام
ناکس دارسی" یک میلیونر استرالیایی، نخستین فردی بود که با روشهای جدید
روز و دستگاههای حفاری مکانیکی در ایران به اکتشاف نفت و حفر چاه پرداخت.
او ابتدا گروهی فنی را به سرپرستی زمینشناسی به نام برلز استخدام و به
ایران اعزام کرد. این گروه، پس از بررسیهای زمینشناسی، گزارش رضایتبخشی
داد. احتمال وجود نفت در حوالی قصر شیرین و شوشتر را زیاد و در دیگر نقاط
امیدوارکننده دانست. پس از دریافت این گزارش، دارسی نمایندهای به نام
ماریوت را در سال ۱۹۰۱ به دربار ایران فرستاد. ماریوت امتیاز اکتشاف و
استخراج نفت در تمام ایران، به جز ایالات شمالی یعنی خراسان، مازندران،
استرآباد (گرگان کنونی) و آذربایجان را از مظفرالدین شاه گرفت. مدت این
امتیاز که بعدها به «امتیاز دارسی» مشهور شد، ۶۰ سال و ابتدای آن از هشتم
صفر ۱۳۱۹ قمری بود. به موجب امتیازنامه دارسی، وی تعهد کرده بود که ظرف مدت
دو سال پس از عقد امتیاز شرکتی برای بهرهبرداری از امتیاز مزبور تشکیل
دهد و پس از آن مبلغ بیست هزار لیره نقد و معادل بیست هزار لیره سهام شرکت
مزبور را به دولت ایران تسلیم کند.
چند ماه پس از عقد این قرارداد،
که از طرف ایران به امضای مظفرالدین شاه، امینالسلطان، میرزا نصرالله
مشیرالدوله و مهندسالممالک (نظامالدین غفاری) رسید، حفاری اولین چاه در
محلی به نام چیاسرخ یا چاه سرخ، در شمال غرب قصر شیرین آغاز شد. کار حفاری
به علت نبود راه و ناامنی به کندی پیش میرفت تا آنکه در تابستان ۱۹۰۳ در
عمق ۵۰۷ متری به گاز و کمی نفت رسید. چاه دوم هم در همین ناحیه در عمقی
مشابه به نفت رسید. بهرهدهی این چاه در حدود ۱۷۵ بشکه در روز بود. دارسی
با ارزیابی نتایج دریافت اگر در ناحیه چیاسرخ نفتی بیش از این مقدار هم
بیابد به علت دوری از دریا و نبود امکان حمل به بازار مصرف، سودی عاید او
نخواهد شد. ناحیه را ترک کرد و به خوزستان روی آورد.
در نیمه اول
سال ۱۹۰۸ سرمایه شرکت رو به پایان بود و هنوز نفتی در منطقه خوزستان کشف
نشده بود. روسای شرکت به مسئول عملیات دستور توقف عملیات را میدهند، ولی
او که با توجه به اطلاعاتی که در محل به دست آورده بود، وضع را بهتر
ارزیابی میکرد، چند روزی از اجرای دستور توقف خودداری کرد و به حفاری
ادامه داد. در روز پنجم خرداد ۱۲۸۷ شمسی برابر با ۱۹۰۸ میلادی مته حفاری به
لایه نفتدار برخورد و نفت با فشار از چاه فوران کرد. عمق چاه ۳۶۰ متر
بود. دومین چاه که ۱۰ روز بعد به نفت رسید ۳۰۷ متر عمق داشت.
پس از کشف نفت در
ایران در سال ۱۹۰۹ شرکت سابق نفت ایران و انگلیس تشکیل شد و از سال ۱۹۰۸
تا سال ۱۹۲۸ تمام نفت تولیدی ایران از میدان نفتی مسجد سلیمان استخراج شد.